Column

In The Entertainment Group hangt nog een miljoenenschuld en zolang de ex-partners elkaar in de haren vliegen, zal die schuld wel blijven ‘hangen’ ook. Al helemaal nu Unico Glorie niet bereid zou zijn, zijn deel van de schuld te betalen ‘omdat hij helemaal blut is’ en omdat hij het niet eens is met het optreden van Borsato in de media. Vanwege dat laatste val ik van mijn stoel, want van wat ik ervan gezien heb, heeft Borsato in de media zijn partners met fluwelen handschoenen aangepakt. Geen onvertogen woord en een heldere visie op de door Borsato zelf gemaakte fouten. Weinig glorie voor Glorie dus in deze onfrisse zaak die hier en daar naar fraude riekt.

Fraude ook is wat twee op de Nederlandse bedrijven treft, zo meldde het ANP afgelopen week. Medewerkers beïnvloeden het resultaat uit angst ontslagen te worden als zijn hun commerciële doelstellingen niet halen. De keuze tussen ethiek en het eigen gewin lijkt niet eens meer een serieuze optie te zijn. En het ellendigste van alle: wie bijvoorbeeld fraudeert door het opvoeren van niet bestaande omzet, kan niet eens strafrechtelijk vervolgd worden. Dat degelijk handelen door werknemers, ondernemingen en ondernemers aan de rand van de afgrond kan brengen, is daarmee gedegradeerd tot een soort van onplezierig nevenverschijnsel waar niets aan te doen valt.

Verschil tussen de foute BN’er en de anonieme frauderende werknemer is  er niet. Of het moet zijn dat de ene en plein publique graait en dat de ander anoniem zijn gang kan gaan.